140هيچيك از مورخان اهل سنت مدعى نشده كه اين جمله را پيامبر (ص) درباره كس ديگرى هم گفته است. بايد توجه داشت كه نكات پيشگفته، مقدمات استدلال به اين حديث است.
- در حديث، از واژه ولايت استفاده شده است. واژه ولايت، با قرائن متعدد حاليه و مقاليه بر سرپرستى دلالت دارد و اين همان اصطلاح و مفهومى است كه در بحث امامشناسى در پى آن هستيم و برخوردار از اين ولايت، صاحب آن مقام امامت است.
برخى كوشيدهاند شأن حديث غدير را كوچك كنند، لذا گفتهاند اين حديث به جهت درگيرى در سفر يمن، ميان على عليه السلام و برخى مسلمانان پديد آمده است؛ اين حديث از پيامبر (ص) صادر شده و به حديث بُريدة اسْلمى معروف است و نسائى و احمد بن حنبل آن را نقل كردهاند. مفاد حديث آن است كه در سفر به يمن، افراد لشكر، غنيمتها را بين خود تقسيم كردند و لباسهاى گرانبهايى از غنايم جنگى بر تن كردند و پيشاپيش لشكر حركت مىنمودند. على عليه السلام وقتى با آنها روبهرو شد، فرمود: «چرا اينها را پوشيدهايد؟» گفتند: «غنيمت است». فرمود: «اينها را بيرون آوريد و به غنايم برگردانيد؛ چون غنيمت از آن همه مسلمانهاست». لشكريان از على عليه السلام دلگير شده، نزد پيامبر (ص) رفتند و از او شكايت كردند. پس پيامبر (ص) فرمود: «على عليه السلام مثل خود من است، آيا ديدهايد كسى از خودش انتقاد كند؟! حال من كه پيامبر هستم چگونه از خود انتقاد كنم؟! چون هرچه انجام مىدهم، براساس وحى است». مىگويند آنجا هم پيامبر (ص) اين جمله را فرمود:
«من كنتُ مولاهُ فَهذا علي