173اموال ديگر خود را از ابوبكر طلب كرد، اما ابوبكر آنها را نداد و گفت كه پيامبر(ص) فرموده ما از خود ارثى نمى‌گذاريم و آنچه از ما مى‌ماند، صدقه است.

در اينجا يا صديقه كبرى(عليها السلام) - نعوذ بالله - دروغ گفته و به ناحق، آنچه حقش نبوده را طلب كرده است، يا ابوبكر دروغ گفته و حق حضرت را غصب كرده است؛ صديقه كبرى(عليها السلام) را به نص آيه تطهير، نمى‌توان دروغگو شمرد.

درباره اين ادعاى ابوبكر كه گفته بود پيامبر(ص) فرموده كه «ما ارث نمى‌گذاريم» - و جز ابوبكر كسى ديگرى آن را نقل نكرده است - مى‌توان گفت كه اگر پيامبر(ص) اين سخن را گفته باشد، به قطع بايد به ورثه خود مى‌فرمود، نه به ديگران.

3. حضرت زهرا(عليها السلام) در پاسخ به اين ادعاى ابوبكر، به آيه‌هايى از قرآن استناد فرمود كه به برخى از آنها اشاره مى‌شود:

- از قول زكريا(عليها السلام) مى‌فرمايد: "فَهَبْ لِي مِنْ لَدُنْكَ وَلِيًّا* يَرِثُنِي وَ يَرِثُ مِنْ آلِ يَعْقُوبَ" ؛ «تو از نزد خود جانشينى به من ببخش كه وارث من و وارث دودمان يعقوب باشد». (مريم:5-6)

- در جاى ديگر مى‌فرمايد: "رَبِّ لاٰ تَذَرْنِي فَرْداً وَ أَنْتَ خَيْرُ الْوٰارِثِينَ"؛ «پروردگار من! مرا تنها مگذار [و فرزند برومندى به من عطا كن] و تو بهترين وارثانى». (انبياء: 89)

- همچنين مى‌فرمايد: "وَ وَرِثَ سُلَيْمٰانُ دٰاوُدَ"؛ «و سليمان، وارث داود شد». (نمل: 16)

- سپس حضرت زهرا(عليها السلام) فرمود:

ثُمَّ أَنتُم الآنَ تَزْعُمُونَ أََنْ لا إِرْثَ لنا أ فَحُكمَ الجاهلية تبغون و منْ أحسن من الله حكما لقومٍ يُوقنُونَ.... ¹

آيا شما گمان مى‌بريد ارثى براى ما نيست؟ آيا حكم جاهليت را برمى‌گزينيد و براى مردمى كه يقين دارند، داورى چه كسى از خدا بهتر است؟

4. مدعاى حضرت زهرا(عليها السلام) تنها فدك نبود، بلكه مطابق روايت عايشه و عمر ²،