147و [ياد كنيد] هنگامى كه پروردگار ابراهيم، او را با دستورهايى آزمود و او به طور كامل از عهده آنها برآمد. خداوند به او فرمود: من تو را امام و پيشواى مردم قرار دادم. ابراهيم گفت: از دودمان من [نيز امامانى قرار بده]. خداوند فرمود: پيمان من به ستمكاران نمىرسد [مگر آنها كه شايستهاند].
-وَ جَعَلْنٰاهُمْ أَئِمَّةً يَهْدُونَ بِأَمْرِنٰا وَ أَوْحَيْنٰا إِلَيْهِمْ فِعْلَ الْخَيْرٰاتِ وَ إِقٰامَ الصَّلاٰةِ وَ إِيتٰاءَ الزَّكٰاةِ وَ كٰانُوا لَنٰا عٰابِدِينَ (انبياء: 73)
و آنها را پيشوايانى قرار داديم كه به فرمان ما [مردم را] هدايت مىكردند و انجام كارهاى نيك و برپا داشتن نماز و اداى زكات را به آنها وحى كرديم و تنها ما را عبادت مىكردند.
-وَ نُرِيدُ أَنْ نَمُنَّ عَلَى الَّذِينَ اسْتُضْعِفُوا فِي الْأَرْضِ وَ نَجْعَلَهُمْ أَئِمَّةً وَ نَجْعَلَهُمُ الْوٰارِثِينَ (قصص: 5)
ما اراده كردهايم تا بر مستضعفان زمين نعمت بخشيم و آنها را پيشوايان و وارثان روى زمين قرار دهيم.
5. اصل عدل فقط جزء باورهاى شيعه نيست، بلكه معتزله از اهل سنت نيز آن را جزء اصول دين مىدانند و در اين عقيده، تا حدى افراطى نيز هستند. قرار گرفتن اين اصل جزء اصول دين، به تاريخچه كلامى برمىگردد.
6. دهها آيه در قرآن، در مورد عدل الهى و ظلم نكردن است؛ از جمله اين آيه شريفه كه مىفرمايد: "إِنَّ اللّٰهَ لاٰ يَظْلِمُ مِثْقٰالَ ذَرَّةٍ"؛ «خداوند [حتى] به اندازه سنگينى ذرهاى ستم نمىكند». (نساء: 40)
بنابراين، ادعاى گوينده كه در قرآن فقط درباره توحيد، نبوت و معاد، آيههاى فراوانى وجود دارد، نادرست است و اگر منظور اين است كه درباره امامت و ولايت حضرت على(ع) آيهاى وجود ندارد، اين سخن نيز بىپايه است؛ زيرا در پاسخ به شبهههاى پيشين، به آيههايى كه درباره آن حضرت نازل شده است، پرداخته شد.