114در چنين فضايى بر شخص ولايتمدار است تا بيش از پيش بر معرفت خود درباره امام زمان(عج) بيفزايد و به وظيفه خود به عنوان يك منتظر واقعى عمل كند. در چنين حال و هوايى، بررسى شبهه‌هاى مربوط به مهدويت جاى خود را باز مى‌كند. بنابراين، در پاسخ به اين شبهه مى‌توان گفت:

1. اصل انتظار ظهور مهدى(عج) بين مسلمانان، امرى اجماعى است و هيچ مسلمانى منكر آن نيست. بلكه اعتقاد به ظهور مصلح جهان در ميان ديگر اديان مطرح دنيا، (از جمله: يهوديت، مسيحيت، زردشتى و هندو) امر پذيرفته شده‌اى است.

2. ولادت امام زمان(عج) فرزند امام حسن عسكرى(ع) در سال 255ه .ق محقق شده و اين امر مبارك، به اعتقاد شيعه از مسلمات تاريخ است و با دلايل محكم در متون معتبر شيعه نقل شده است ¹؛ از جمله:

خَرَجَ عَنْ أَبِى مُحَمَّدٍ(ص) - حِينَ قُتِلَ الزُّبَيْرِىُّ - هَذَا جَزَاءُ مَنِ اجْتَرَأَ عَلى اللهِ فِى أَوْلِيَائِهِ زَعَمَ أَنَّهُ يَقْتُلُنِى وَ لَيْسَ لِى عَقِبٌ فَكَيْفَ رَأَى قُدْرَةَ اللهِ... . ²

احمدبن‌محمد گويد: هنگامى كه زبيرى كشته شد، اين نامه از جانب امام حسن عسكرى(ع) بيرون آمد: اين است مجازات كسى كه بر خدا نسبت به اوليايش دروغ بندد. او گمان كرد كه مرا خواهد كشت و نسلم قطع مى‌شود. آن‌گاه قدرت خدا را چگونه مشاهده كرد ... .

شيخ مفيد از حكيمه، دختر امام جواد(ع) و عمه امام عسكرى(ع) نقل كرده است كه:

«أَنَّهَا رَأَتِ القائمَ(عليه السلام) لَيلَة مَوْلده و بعدَ ذلك» ³؛ «حكيمه، امام زمان را شب تولدش و بعد از آن ديده است».