51زيارت ابوطالب در جنۀ المعلى يادآور حمايت بىدريغ او از اسلام و پيامبر(ص) است. مرد بزرگى كه در دامان خود انسانهاى شايسته و شهيدان بزرگ تاريخ را تربيت كرد؛ پدر على(ع) و جعفر طيار. آرى مَثَل ابوطالب، مَثَل مؤمن آل فرعون است كه با كتمان عقيده خود به يارى پيامبر برخاست. قرآن مؤمن آل فرعون را مىستايد كه با كتمان عقيده خود جان موسى را نجات داد و به كسانى كه تصميم به قتل موسى داشتند، چنين گفت:
وَ قٰالَ رَجُلٌ مُؤْمِنٌ مِنْ آلِ فِرْعَوْنَ يَكْتُمُ إِيمٰانَهُ أَ تَقْتُلُونَ رَجُلاً أَنْ يَقُولَ رَبِّيَ اللّٰهُ وَ قَدْ جٰاءَكُمْ بِالْبَيِّنٰاتِ مِنْ رَبِّكُمْ وَ إِنْ يَكُ كٰاذِباً فَعَلَيْهِ كَذِبُهُ وَ إِنْ يَكُ صٰادِقاً يُصِبْكُمْ بَعْضُ الَّذِي يَعِدُكُمْ... (غافر: 28)
مرد مؤمنى از فرعونيان كه ايمان خود را پنهان مىداشت، گفت: «آيا مىخواهيد مردى را به قتل برسانيد بهخاطر اينكه مىگويد: پروردگار من خداوند يگانه است، درحالىكه دلايل روشنى از سوى پروردگارتان براى شما آورده است؟!
ابوطالب هم مانند اين مرد مؤمن ايمان خود را به اسلام و پيامبر كتمان كرد تا بتواند از پيامبر حمايت كند و از نقشههاى سوء دشمنان آگاه شود. يقيناً زيارت چنين انسان بزرگى از مصاديق زيارت مؤمنين است كه در روايات معصومين بسيار به آن سفارش شده است.