71در برمىگرفت. (نقشههاى شماره 1 - 4) اين قصر به دستور نُعْمان بن امْرئ القيس كه حكومت حيره را در زمان پادشاهى بهرام گور ساسانى به عهده داشت، بنا شد. معمار اين قصر، معمارى رومى به نام سِنِمّار بود كه آن را در مدت شصت سال از حكومت هشتاد ساله نعمان، بنا نمود. وى در پايان كار اظهار داشت از مكان آجرى در اين قصر آگاه است كه اگر آن را بردارند، همه قصر در هم مىريزد، به همين دليل به دستور نعمان از قصر پايين انداخته شد و از اين رو، مَثَل عربى «جزاء سنمّار» كه مرادف «جزاى نيكى، بدى است»، پديد آمد. گفتنى است ساختمان قصر در مكانى بنا شده بود كه از بالاى آن، منظره رود فرات از روبهرو و منظره بيابان از پشت قصر به خوبى مشاهده مىشد.
احتمال مىرود كه نام اين قصر از لغت فارسى «خورَنگاه» به معناى محل خوردن، گرفته شدهباشد. 1 صاحب مراصد الاطلاع (م 739ه.ق) مىگويد: «اين قصر تا هم اكنون در پشت حيره باقى است». 2 از اين گفته مىتوان نتيجه گرفت كه اين قصر تا اوايل قرن هشتم هجرى قمرى پا برجا بوده است.
بيست و پنج - دُوران
مكانى بوده است واقع در غرب جسر كوفه (پُل كوفه). 3
بيست و شش - دُوما (دُرمَه)
نام ناحيهاى بود نزديك كوفه كه نجف جزئى از آن به شمار مىرفت. 4
بيست و هفت - زُرارَه
روستايى بين كوفه و فرات بوده و نزديك جسر كوفه قرار داشته است. اين روستا منسوب به زرارةبن يزيد، از تيره «بنىبكار» بوده كه در زمان