189در آن زمان در داشته و احتمالاً مأمورانى مراقب آن بودهاند. 1 اين پل محل عبور مردم به سوى سواد و باغستانهاى كوفه، واقع در سمت ديگر فرات و نيز راه ارتباطى كوفه با شهرهاى ايران، مانند تيسفون بود، 2 اين پل در سالهاى حكومت عُمَر بن هُبَيره بر كوفه (103 - 105ه.ق) با مصالحى محكم تجديد بنا شد. 3 (نقشههاى شماره 7 و 8)
ز) سيلبند كوفه (مُسَنّاة جابر)
مسنّاة جابر به گودال بزرگى در سمت شمال شرقى كوفه و در محلّه مُزَينه گفته مىشد كه بعدها ديوار دروازه كوفه در زمان منصور در آن بنا شد. 4 جابر نام فردى بوده است كه قبل از اسلام در اين ناحيه زندگى مىكرد. 5 بنابراين، اين سيلبند قبل از اسلام در اين ناحيه وجود داشته و احتمالاً به صورت كانالى بوده كه در مواقع طغيان آب فرات، مقدار اضافى آن آب را در خود جاى مىداده است.
ح) عاقول (شاهجان)
عاقول مكانى در شمال كوفه و در سمت رود فرات و خارج از محدوده شهر و چراگاه تابستانى (ييلاق) اسبهاى حكومت بوده است. 6 طبرى لغت فارسى (شاهجان) را نيز در مورد اين مكان بهكار برده و آن را به معناى چراگاه ايران ترجمه مىكند و ناظر بر اين مكان را شخصى به نام سلمان بن ربيعه باهلى معرفى مىنمايد. 7