358 الادلّة العقلية والآيات والاخبار... و أنّ الائمة(عليهم السلام) تبّرؤا منهم و حكموا بكفرهم و أمروا بقتلهم ...» ¹.

- صاحب جواهرالكلام (م1266ق): «... لا كلام في نجاستهم (خوارج و غلات) وكفرهم، كما في جامع المقاصد، وعن الدلائل، بل عن الاخير والروض الاجماع عليه ... بل يدل عليه جميع مادلّ عَلَى نجاسة الكافر ...» ².

آنچه اشاره شد، گوشه‌اى از ديدگاه‌هاى امامان و بزرگان شيعه نسبت به‌غُلُوّ و غلات است؛ وموضع پيروان اهل‌بيت(عليهم السلام) در اينكه غلات كافر، نجس، خارج از دين اسلام‌اند، كاملاً روشن است.

سه - اتهام غلوّ به‌كدام شيعه؟

يكى از مباحثى كه در آثار مكتوب اهل‌سنّت خلط شده است، مصداق شيعه به‌مفهوم واقعى آن با مصاديق كاذب و دروغين آن است؛ و بسيارى از افكار باطل و كفرآميزى را كه روح شيعه واقعى از آن اطلاع ندارند، به‌آن‌ها نسبت داده مى‌شود. مطالبى كه ابن‌حزم تحت عنوان «شناعت شيعه» مى‌آورد و در آن تصريح مى‌كند كه گروهى از شيعه معتقد است جبرئيل امين هنگام آوردن وحى به‌عَلِى خيانت كرد و به‌جاى اينكه پيام وحى را به‌على بدهد، به‌عمد يا اشتباهاً به‌محمّد داد؛ يا گروهى از غلات شيعه، دوازده امام را پيامبر مى‌شمارند، گروه ديگر محمّد(ص) را، دسته‌اى على را، جمعى ديگر همه امامان را خدا مى‌شمارند ³، همه خلاف واقع است. پس از او، شهرستانى نزديك به‌همين مسير را طى نموده است كه: على زنده و در آسمان است، روزى بازخواهد گشت، رعد، در آسمان صداى على؛ و برق در آسمان تازيانه (سوطه) على است، اصحاب كساء،