357- امام على بن موسى‌الرضا(ع) فرمودند:

«لَعَن الله‌الغلاة، ألا كانوا يهودياً ألا كانوا مجوساً ألا كانوا نصارى، ألا كانوا قدرية، ألا كانوا مرجئة، ألا كانوا حرورية ثم قال(ع): لا تقاعدوهم ولا تصادقهم، وَ أبْرَؤا منهم بَرِئَ الله منهم» ¹. در حديث ديگر وقتى از غلات و مفوّضه سؤال مى‌شود، مى‌فرمايد: «غلات كافر و مفوّضه مشركند، كسى‌كه با آنها هم‌نشين شود و يا رفت و آمد كند و يا هم‌خوراك شود، يا از آنها زن بگيرد، يا زن بدهد، يا آنها را امين قرار دهد، يا سخن‌شان را تصديق كند، يا ايشان را يارى رساند و لو اندك، از ولايت خدا و رسول و اهل‌بيت(عليهم السلام) خارج شده است» ².

دو - موضع عالمان شيعه

- شيخ صدوق (م381ق): «باور ما نسبت به‌غلات و مفوّضه اين است كه آنها كافرند و بدتر از يهود، نصارى، مجوس، قدريه وحروريه، و از همه بدعت گذاران و گمراهان، بدترند...» ³.

- شيخ مفيد (م413ق): «غلات كه از متظاهرين به‌اسلامند،...گمراهانِ كافرند، و على(ع) به قتل و سوزاندن آنها دستور داد، و ائمه(عليهم السلام) به كفر و خارج بودن آنها از اسلام قضاوت كردند» ⁴.

- مجلسى(م1111ق): «والقول بكل‌منها (الوهيت نبى و امام يا شريك قرار دادن آنها با خدا در خلقت و رزق، طول عمر...) إلحادٌ و كُفرٌ و خروجٌ عن الدّين، كما دلّت عليه