356داشتن على(ع) بر ابابكر و عمر و دوست نداشتن وسبّ آن دو، ملاك اختصاصى غلو نزد عالمان اهلسنت محسوب مىگردد.
ج) غلو و غلات از نگاه شيعه
از آنجا كه تنها شيعه مورد اتهام بهغلوّ نسبت بهامامت قرار گرفته و غلات جزءِ فِرق شيعه محسوب مىگردد، اين سؤال مطرح خواهد شد كه موضع امامان معصوم(عليهم السلام) و بزرگان تأثيرگذار در فرهنگ و باورهاى اعتقادى شيعه در اين زمينه چيست؟ و آيا غلوّ، مورد تأييد آنها است يا خير؟ هر چند پاسخ سؤال روش است كه امامان(عليهم السلام) و اجماع شيعه از غلو و غلات بيزارند و آنها را نه تنها شيعه اهلبيت كه مسلمان نمىدانند 1، اما براى روشنشدن بحث تنها بهچند نمونه از سخنان امامان(عليهم السلام) و بزرگان شيعه بسنده مىشود:
يك - موضع امامان شيعه
- اميرالمؤمنين على(ع) فرمودند:
«ألاوإنَّهُ يُهلَكُ فِيَّ إثنانِ مُحِبٌّ مُفرِطٌ يَقرِظُني بِما لَيسَ فِيَّ و مُبغِضٌ يحمِله شَنَآنِي عَلى أن يَبهَتَنِي، ألا وإنّي لستُ بِنَبيٍّ ولا يُوحى إلَيَّ...» 2.
- امام صادق(ع) مىفرمايد:
«إحذَرُوا على شَبابِكم الغُلاةَ، فإنّالغلاةَ شرُّخلقالله يُصَغّرون عظمةالله، ويَدَّعون الرُّبُوبِيّةَ لعبادالله» 3.