198 عَلَيكَ القُرآنَ، فَقَرَأَ عليهِ: لَمْ يَكُنِ الَّذِينَ كَفَرُوا... (بينه: 1) فَقَرَأَ عَليه إنَّ ذات الدّين عنداللهِ الحنَفِيّةُ لاالمُشرِكة ولا اليَهوديّةُ ولا النَصرانيّة ومن‌يَعمَل خيراً فلن يَكُن يكفرَه » ¹.

مسلم از سعيدبن‌جبير نقل مى‌كند كه براى ابن‌عبّاس سوره توبه را يادآورى كردم، اوگفت:« التّوبة، قال: هي الفاضحة! مازالت تَنزِلُ: ومِنهُم ومِنهُم، حتّى‌ظنّوا(ظننّا) أن لايَبقَى مِنّا أحدٌ إلاّ ذُكِرَ فيها» ². عِكرمه، از عمر بازگو مى‌كند كه مى‌گفت :«ما فَرَغَ من تنزيل براءة، حتّى ظَننّا أنَّه لَن يَبقَى مِنّا أحدٌ إلّا سَيَنزل فيه، وكانت تُسَمّى الفاضحة » ³. سيوطى در تفسير سوره توبه از چند طريق ضمن اينكه سوره توبه را سورةالعذاب مى‌خواند از حذيفه نقل مى‌كند: « واللهِ ما تركت أحداً إلّا نالت منه، ولا تقرأون منها ممّا كنّا نقرأ إلّا رُبعها » ⁴، حاكم نيشابورى ضمن نقل روايت، سند آن را صحيح مى‌داند ⁵. براساس اين اسناد، اسامى افرادى كه سوره در مورد آنان نازل گرديده سه چهارم اين سوره‌ها افتاده است (نعوذبالله!).

د) تحريف در متن آيات

در منابع اهل‌سنت موارد فراوانى به‌چشم مى‌خورد كه در متن آيات تحريف صورت گرفته، كه به‌عنوان نمونه به مواردى اشاره مى‌گردد:

يك - آيه 26سوره فتح: أُبّى‌بن‌كعب آيه: إِذْ جَعَلَ الَّذِينَ كَفَرُوا فِي قُلُوبِهِمُ الْحَمِيَّةَ حَمِيَّةَ