131ممنوعيت از نقل و تدوين حديث قريب بهيك قرن ادامه يافت تا اينكه عمربن عبدالعزيز اموى (م101ق) ضمن فرمان ويژهاى اين محدوديت را لغو كرد 1.
دوم - نابودكردن احاديث رسولالله(ص)
ترديدى نيست كه اين محدوديت گذشته از پيامدهاى مخرب معنوى و فرهنگى و...، پيامدهاى منفى وملموس فراوانى در پىداشت:
-آتش زدن 500 حديث توسط ابابكر؛ وى در زمان خلافتش پانصد حديث از احاديث رسولالله(ص) را كه گردآورده بود، بهروايت دخترش أمُّالمؤمنين عايشه، آتش زد: «پدرم شبى را درحالى بهصبح آورد كه بسيار منقلب بود؛ اين حالتِ او، مرا سخت غمگين ساخت فرداى آنشب بهمن گفت:« أي بُنَيَّة هَلُمِّيالأحاديث الَّتي عندكِ، فجِئتُه بها، فدعَا بنارٍ فأحرَقَها ..» 2، ابوريه بعد از نقل حديث، مىگويد: «رشيد رضا بهاين روايت اطمينان داشت و آن را صحيح مىشمرد» 3.
-دستور عمربنالخطاب؛ قاسمبن محمدبن ابىبكرمىگويد:«در زمان خلافت عمربنالخطاب (جمعآورى) احاديث فراوان شد، عمر از مردم خواست احاديث