64
لَم يَحذَروا مِن رَبِّهِم
سوءَ العَواقِبِ وَالنّياعة
وقعه مسطوره را ذكر و حكايت نمودهاند. اگرچه اين وقعه قبل از بعثت حضرت رسول بوده است وليكن در آنوقت نيز طالبان دين حق موجود بودهاند. از آن جمله ارباب بن رئاب به دين عيسى تدين نموده و ابن نوفل بن اسد بن عبدالعزى، يعنى ورقه كه پسر نوفل باشد از عبادت اوثان فارغ آمده، به طلب دين حق كه هنوز به كلى متغير نشده بود دين مسيح را قبول نمود.
زيد بن عمرو بن نفيل كه جد سعد بن زيد يكى از عشره مبشره است، به طلب دين حق در حالتى كه شام را سياحت مىكرد شهيد شد. امية بن ابىالصلت نيز در ابتداى حال، خود را طالب دين حق نمود، ولى پس از آن به رسالت حضرت رسالت مآب حسد كرده، كافر شد. اما اسعد بن ابوكرب الحميرى؛ اين شخص هفتصد سال قبل از بعثت جليله نبويه مسلمان شده است. 1
قس بن ساعدة الايادى و ابوقيس صرمة بن ابىانس نيز از مسلمانان جاهليتاند. قس ابن ساعده از مشاهير حكماى عرب بوده و عادت داشت كه در سوق عكاظ سوار شتر شده و نطق مىكرد و ابوقبيس 2 همعصر سعادت را ادراك نموده، اظهار شعار اسلاميت كرد. نطق كردن در بالاى حيوان، ابتدا در قس بن ساعده [الايادى] ديده شده است.
كتاب المعارف
قس بن ساعده كه به فصاحت مشهور بود مدت متمادى زنده مانده و تشريف حضرت ختمى مآب «عليه وعليهم التحايا» را، خيلى قبل از بعثت خبر داده است. وقتى كه حضرت فخر كائنات(ص) حاضر بود ولى قس بن ساعده از اينكه آن حضرت شرف افزاى عالم شهود شده بود خبر نداشت، خطبهاى كه در سوق عكاظ خواند، از طرف