492پيدا نموده به يك هجوم فوق‌العاده به داخل حرم شريف مسجدالحرام درآمده و در هر ساعتى از ساعات شدت پيدا نموده، دو ذرع از حذاى كليد باب معلاّ جناب كعبةالله ارتفاع پيدا نمود، دكاكين و بيوت و مكاتب كه مصادف راه سيل بود عموماً خراب شده و سنگ‌هاى اين ابنيه و خاك‌هاى آن به‌صولت و قوت جريان سيل مقاومت ننموده، تابع سيلاب شده و به دايره حرم شريف داخل گرديدند، عدد نفوسى كه در مخروبه دكاكين و مكاتب و بيوت مانده بودند قابل تخمين و حساب نبودند.
چون ديوارهاى بيت معظم قابل سقوط و انهدام بودند، روز دوم دخول سيل به حرم شريف كه روز يازدهم شعبان بود، پس از نماز عصر ديوارهاى ركن شامى و ركن عراقى يك دفعه فروريختند و به‌واسطه صدايى كه از اين خرابى و انهدام حاصل شد و از تأثير صداهاى مخوف رعود و صواعق عموم اهالى مكه دچار خوف و هراس شده و برخى هم ترك حيات و زندگانى خويش كردند.
اين‌گونه انهدام جدران بيت‌الله اهالى مكه را به‌قسمى به حيرت و دهشت انداخته بود كه درواقع آن‌روز براى سكنه بيت‌الله از روز قيامت نشانه و علامتى معدود مى‌گرديد، نسوان و رجال حائر 1 و حايم 2، پريشان گرديده و خود نمى‌دانستند كه به چه بلايى مبتلا شده‌اند. نه مادر فرزند خود را تجسس مى‌كرد و نه پسر پدر و مادر خويش را جستجو و تعاقب مى‌نمود. آب‌ها سه روز پس از انقطاع سيل در داخل مسجدالحرام مانده و روز چهارم كه راه‌هاى ممر سيل باز شد، آب‌هايى كه در داخل بيت عزت متراكم شده بود خارج شده و رفت و از سنگ‌ها و خاك‌هايى كه به‌واسطه سيلاب آمده بود در داخل حرم محترم به ارتفاع يك آدم تپه‌هاى كوچك‌كوچك به يادگار ماند.
شريف مسعود بن ادريس كه در آن تاريخ امير مكه مكرمه بود، در داخل حرم