456
هجوم پادشاه روم به تخريب كعبه محترمه
پادشاه روم كه با آلبارسلان كه از آلسلجوق بود سمت معاصرى داشت، بر ضد اسلاميت حركت كرده بنا به قول تاريخ رضوان پاشا بهقدر دوميليون لشكر حاضر ساخته، هدم و تخريب بيت معظم را قصد و نيت كرده بود. آلبارسلان چون اين وقعه را واقف شد مانند شير ژيان با مقدار قليلى از بهادران از اصفهان درآمده و در جايى كه نزديك به ديار بكر بود، با معاندين روم مصادف شده و به محاربه و جدال شروع و اشتغال نمودند، قيصر روم را كه رومانوس نام داشت زنده شكار نموده و عموم شكارچيانى را كه در معيّت قيصر بودند تماماً اسير كرده و مقيد به زنجير نمود و اكثر عساكرى را كه براى تخريب بيتالله حاضر و تدارك ساخته بود كشته و بقيةالسيوف آنها مجبور به فرار گرديدند، اگرچه اين وقعه در تاريخ رضوانپاشا مذكور است وليكن مؤلف سراجالملوك كه ابوبكر الطرطوشى است، وقعه غلبه آلبارسلان را به رومانوس به طور آتى نقل و بيان نموده است.
چنانكه گويد: رومانوس قيصر روم بهخيال اينكه كافه بلاد و ممالك اسلاميه را استيلا نموده و ملت نجيبه موحده را، از روى زمين رفع و افنا نمايد، يك قوه كافيه عسكريه جمع و تجهيز نموده بود.
چون اين خبر مضرّ به مدائن اسلاميه منتشر شد، ملوك موحّدين پريشان و مضطرب شده، تهيه اسباب مدافعه نموده و هريك به قدرى كه مىتوانست لشكر تدارك نموده و