295نيز بيان نماييم.

خندف لقب ليلى بنت حلوان بن عمران است كه مزبوره زوجه الياس بن مضر، از اجداد مكارم معتاد حضرت نبوى است. سبب تسميه ليلى بنت حلوان را به خندف اين‌گونه روايت كنند كه ليلى از الياس بنام‌هاى عمرو، عامر، عمير، سه فرزند ذكور داشت. روزى پدر آنها الياس هنگامى كه شتران خود را رعى مى‌نمود، خرگوشى ظاهر شده و از جست‌وخيز او شتران رميدند. عمرو كه رم كردن شتران را ديد از چادر درآمده به سير سريع خرگوش را گرفت، او را «مُدرِكه» گفتند. عامر نيز خرگوش مزبور را طبخ نمود، او را نيز «طابخه» ناميدند و چون «عُمير» نيز در چادر خود انقماع ¹ نموده و اختيار انزوا كرده، يعنى از چادر بيرون نيامد او را نيز قمعه خواندند. والده آنها ليلى نيز چون حركات اولاد خود را ديد از عقب آنها به سير سريع مى‌دويد، در اين بين شوهر خود الياس را ديد، الياس از مشاراليها پرسيد تو كجا مى‌روى؟ مزبوره گفت: «من هم عقب شما به خندفه مى‌آيم»، ليلى را نيز «خندفه» گفتند، زيرا كه از عادات جاهليه عرب بود كه هركس را در مقام مناسب اسم مى‌دادند.

جاهليه عرب

كافه اقوام عرب كه قبل از بعثت محمديه - عليه افضل التحية - بودند به‌واسطه كثرت جهالتى كه داشتند جاهليه ناميده شدند. بنا به بعض اقوال به اهل سنين فترت، على‌العموم جاهليه عرب گفته مى‌شود، اگرچه بعضى از مورخين نوشته‌اند كه چون «كنانة بن خزيمه» زوجه متروكه پدر خود و نامادرى خود «بره» را تزويج نمود از مشاراليها «نضر» متولد شد و اين امر غريب مقتضى جاهليت بود. لهذا به اسلاف اقوام عرب، جاهليه عرب اطلاق گرديد، بديهى است كه اين روايت را اصل و اساسى نبوده و از حليه صحت عارى است.