268مىكرد، فرداى آن روز هر دو با هم در حرم شريف احرام بسته، پياده به منا عزيمت كرده و در عرض راه تهليل و تلبيهكنان به مسجد خيف درآمده و آن شب را در آن موقع لطيف بيتوته كردند و نمازهاى اوقات خمسه را در حلول وقت آنها ادا نموده و آن روز را يوم الترويه ناميدند، كه اين نام حكمت ارتسام، چنانكه در فوق ذكر شد، دو روز قبل از وقعه جليله ذبح اسماعيل تهيه و تدارك كرده شده بود.
يك روز بعد از آنكه روز نهم ذىحجه بود، پس از اداى نماز صبح و بعد از آنكه آفتاب فراز جبل ثبير را گرفت، به وادى عرفات رفته و در محل مبارك مسجد نمرهنام ايستادند، يك اسم ديگر اين مسجد شريف نيز مسجد ابراهيم بوده، معبدى است كه حجاج نماز ظهر و عصر را متصلاً در آنجا مىگذارند، روز مذكور براى نشان دادن علمها و تعريف و تفهيم مناسك حج جبرئيل امين نيز نزد آنها بوده، دو علم را كه قاطع حدود سعادت محدود عرفات بود ارائه نمود.
حضرت ابراهيم پس از آن به مسجد «صخره» نام محل مقدس درآمده، حضرت اسماعيل را در محلى نشانيده و پس از آنكه خود ايستاده و بعض كلمات بر زبان راند، نمازهاى ظهر و عصر را متصلاً ادا كرده و در حالت قيام ذكر و تسبيح نموده پس از غروب به وادى مزدلفه مراجعت فرمود.
موقعىكه حضرت اسماعيل نشسته بود در ميان سنگلاخ و يك نمازگاه غيرمنتظمى بود كه اكنون اين موقع محل وقفه حضرت رسول و موقعى هم كه حضرت ابراهيم در آنجا بعض كلمات گفته است الحال موقعى است كه قضاة مكه خطبه عرفات را در آنجا مىخوانند.
پس از آنكه در وادى مزدلفه نيز نمازهاى مغرب و عشا را متصلاً ادا نمودند، براى رمى جمرات چهل و نه عدد سنگهاى كوچك جمع كردند و آن شب را در مزدلفه مانده، نماز صبح را گذارده، هردو با هم نهضت نموده و مدتى بعد به وادى محسّر واصل شدند. در وادى مذكور بهقدر پانصد ذرع مسافت را به سير سريع گذشته و در