169بر من اطاعت و انقياد كنند، در نزد آن خانه اجابت نمايم.

حضرت آدم عرض كرد:

الهى من تنها چگونه قادر مى‌شوم كه بيت شريف را كه بناى آن را بر من امر مى‌كنى تأسيس نمايم؟ و خداى عرش اعلا را به چه كيفيت معين توانم كرد كه خود مى‌دانى من مقتدر آن نيستم.

بناء عليه از قبل الهى صورت تأسيس بيت محترم به حضرت آدم الهام شده و به‌طريق وحى اعلام گرديد كه به رفاقت يك فرشته به مكه معظمه برود. بناء عليه لازم شد كه بر خواسته، به وادى غير ذى‌زرع نزول نمايد.

حضرت آدم از جايى‌كه متمكّن بود حركت كرده و از غرائب طرز و هيئت و بدايع خلقت مواقعى كه مى‌رسيد اظهار حيرت كرده، هر محلى را كه مى‌ديد، نزول به آنجا را اراده نموده و به فرشته‌اى كه در نزد او بود مى‌گفت: اى ملك مرا در اين‌جاى گذار.

ليكن مأمور آسمانى كه رفيق او بود عرض مى‌كرد محلّى كه نزول ما به آنجا امر شده است در پيش است. آخرالامر به مكه معظمه واصل و چنان‌كه در فوق ذكر شد، از جبال خمسه نقل احجار كرده، بنيان رصين‌الأركان بيت‌الله را تأسيس و بعد از اكمال آن با رفيق طريق خود به عرفات رفته، پس از ايفاى مناسك حج معاودت نمود.

هنگامى‌كه حضرت آدم از عرفات برمى‌گشت، فرشته‌هاى روى زمين او را استقبال كردند، فرشته‌ها در ابطح وادى ¹ به‌حضرت آدم مصادف شده، عرض كردند: «يا آدم، قدوم ميامن لزوم شما را منتظر بوديم، به‌تحقيق كه ما اين بيت را دو هزار سال قبل از تو زيارت و حج و طواف نموده، مفتخر آمده‌ايم».

پس از آنكه جناب ابوالبشر ملائك مستقبلين را در ابطح وادى ملاقات كرد، به مكه معظمه رفته به دلالت فرشته‌اى كه رفيق او بود طواف وداع را ايفا نموده و به هند عزيمت كرد، از آن پس هر سال آمده، كعبةالله را حج و زيارت مى‌فرمود.