146سائره را ديدهاند اگر مكه مكرمه را ببينند ممكن نيست كه انتظام آنجا را تصديق نكنند.
به اين تقدير از فقرات مسطوره «برق هارد» و مقالات مفصله «يوما» معلوم مىشود كه دخول ملل خارجه به بلده مكرّمه از طرف حكومت و از طرف اهالى ممنوع نبوده و اينكه بعضى از سيّاحين خارجه جسارت نمىكنند كه به داخل ميقات داخل شوند دليل بر هيمنه و مهابت معنوى بيت اعظم خواهد بود.
بلى از زيارت حرمين محترمين، هيچ آفريدهاى ممنوع نيست مگر اينكه مقصود زائر خيانت و يا استهزا و اهانت بشود كه در آن حال منع و تأديب شخص مرقوم واجب مىشود والاّ هر دقيقه و آنى باب زيارت مفتوح و گشاده است.
همينقدر هست كافّه كسانىكه در ارض حجاز هستند جبّه 1 و يا مشلخ 2 و يا قباى بلند مىپوشند و عمامه بسته، كفيه 3 نيز استعمال مىكنند. كسانىكه به قيافت خارجى سياحت مىنمايند بديهى است كه بهنظر حرمت و رعايت ديده نمىشوند؛ بلكه سبب ضحك و تمسخر مىگردند و اين هم طبيعى است.
به همين لحاظ است كسانىكه به آن قطعه مباركه مىروند، بايد در قيافت اعراب باشند، اين هم در حق كسانى است كه در غير مواسم حج، در وادىها و صحراها سياحت مىكنند؛ والاّ كسانىكه در مكه مكرمه و يا مدينه منوره اقامت دارند، اگر لباس مخصوص به مملكت خودشان را نيز بپوشند، علاوه بر اينكه انزجارى از اهالى نمىبينند، مظهر حرمت و رعايت فوقالمأمول هم مىشوند، زيرا نمىتوان انكار نمود كه جمله اهالى كرام حرمين محترمين به شِيَم 4 مقبوله مهماننوازى متخلّق مىباشند، كسانىكه منكرند مجاورين آن دو بقعه مسعوده را بهخاطر بياورند.
امام مالك پس از آنكه آثار حكمت دثار چندى را كه در فضايل مكه مكرمه بيان شد