109
به
اگر به كمال برسد رايحه خوب و لذت پيدا مىكند و چون فعلش انقباض [اقباض] است خوردن خام او مضرّت دارد.
گلابى
مانند گلابىهاى روم بزرگ نيست، اگر زياد خورده شود مورث ضعف معده است.
سيب
سيب بسيار بزرگ اين اراضى به قدر شفتالوى معمولى است. اگر با شكر طبخ شده و مقدار كافى استعمال شود، هضم طعام را ممدّ [امداد] است.
زردآلو
چون داعى اسهال است، اكل آنجايز نيست.
تمرهندى
خشك آن مانند پوست درخت قرمز است كه اگر مدتى در آب گذاشته شود، لعل رنگ شده و شربتى بسيار حامض 1 مىشود و اگر اين شربت را قدرى شكر داخل كنند، تسكين حرارت مىكند.
انگور
عندالاطبّاء انگور تازه خون را خنك مىكند، اگرچه مضرّت آن از ساير ميوه جات كم است ولى كثرت اكل آن هم اسهال مُوجِع 2 مىآورد و انگورى كه در مكه است محصول طايف است پوست او كلفت و بسيار لذيذ است.