58خطا در آيه، رفتارهاى غيرعمدى انسان است.
هرچند خداوند سبحان، شخص فراموشكار و خطاكار را براساس رحمت واسعه خود مؤاخذه نمىكند 1، ولى اين دعا نشان مىدهد كه اگر خداوند مؤاخذه كند، مؤاخذه بهجايى است و عملى كه از روى خطا سر زده، امرى منفور و پليد است كه خداوند از آن ناخشنود است. برخى از مفسران نيز به اين نكته تصريح كردهاند. «ادريسى» در تفسير «بحرالمديد» مىگويد: «مؤاخذه عملى كه از روى فراموشى يا اشتباه انجام شده، عقلاً ممكن است». همچنين مىافزايد:
گناه مانند سم است؛ همانگونه كه خوردن سم موجب مرگ مىشود، هرچند از روى خطا باشد. انجام عمل گناه نيز بعيد نيست
به عقاب بينجامد، هرچند از روى قصد نباشد. اما خداوند، از سر فضل و رحمت، بخشش از آن را وعده كرده است. 2
ج) بخارى، مسلم و ديگران در جوامع روايى خود از عايشه نقل مىكنند كه پيامبر اكرم[ (ص) ] مكرر چنين دعا مىفرمود:
... اللَّهمَّ اغْسِلْ خَطايايَ بِماءِ الثَّلجِ وَ الْبَردِ وَ نَقّ قَلْبي مِنَ الْخطايا كَما يَنقي الثَّوبُ الْاَبيضُ مِنَ الدَّنسِ وَ باعِدْ بَيني وَ بَينَ خَطايايَ كَما