56
شبهه ابن تيميه
برخى به دلالت آيه بر عصمت از خطا اينگونه ايراد كردهاند كه چون خطا بخششپذير است، پليد و رجس نخواهد بود. 1 «ابنتيميه» مخاطب آيه را زنان پيامبر مىپندارد و مىگويد: «خطا هم از زنان پيامبر و هم از غير آنان بخشيده شده است». 2
پاسخ
اين ايراد از جهاتى مردود است كه به برخى از آنها اشاره مىكنيم:
1. بخشش رفتار خطا، موجب از بين رفتن پليدى آن نيست؛ چنانكه آيات و رواياتى گواه بر اين نكتهاند كه به برخى از آنها اشاره مىشود:
الف) خداوند سبحان درباره كسى كه از روى خطا انسان مؤمنى را كشته است، مىفرمايد:
« وَ مَنْ قَتَلَ مُؤْمِناً خَطَأً فَتَحْرِيرُ رَقَبَةٍ مُؤْمِنَةٍ وَ دِيَةٌ مُسَلَّمَةٌ إِلىٰ أَهْلِهِ » (نساء: 92)
و اگر كسى مؤمنى را از روى خطا به قتل رساند، بايد يك برده مؤمن را آزاد كند و خونبهايى به كسان او بپردازد.
در ذيل آيه نيز مىفرمايد:
« فَمَنْ لَمْ يَجِدْ فَصِيٰامُ شَهْرَيْنِ مُتَتٰابِعَيْنِ تَوْبَةً مِنَ اللّٰهِ »
و آن كس كه نمىتواند [برده آزاده كند] بايد دو ماه پىدرپى روزه بگيرد، اين [يك نوع تخفيف، و] توبه الهى است.