138نمىگردد. اين سخن درباره رحمت عام الهى درست است؛ چنانكه خداوند مىفرمايد: « وَ رَحْمَتِي وَسِعَتْ كُلَّ شَيْءٍ » ؛ «و رحمتم همه چيز را فرا گرفته است». (اعراف: 156) ولى درباره رحمت خاصى چون دورساختن پليدى و پاك ساختن از گناه و نافرمانى، يعنى عصمت، صحيح نيست و نبايد رحمت الهى را از جيب خود سخاوتمندانه بين افراد تقسيم كرد. وگرنه همان پاسخ به منكران نبوت پيامبر اكرم (ص) را دريافت مىكنيم. اعتراض آنان اين بود كه چرا قرآن بر مرد ثروتمندى نازل نشد. خداوند نيز فرمود:
« أَ هُمْ يَقْسِمُونَ رَحْمَتَ رَبِّكَ نَحْنُ قَسَمْنٰا بَيْنَهُمْ مَعِيشَتَهُمْ فِي الْحَيٰاةِ الدُّنْيٰا وَ رَفَعْنٰا بَعْضَهُمْ فَوْقَ بَعْضٍ دَرَجٰاتٍ لِيَتَّخِذَ بَعْضُهُمْ بَعْضاً سُخْرِيًّا وَ رَحْمَتُ رَبِّكَ خَيْرٌ مِمّٰا يَجْمَعُونَ » (زخرف: 32)
آيا آنان رحمت پروردگار را تقسيم مىكنند؟! ما معيشت آنها را در زندگى دنيا در ميانشان تقسيم كرديم و درجات بعضى را برتر از بعضى قرار داديم تا يكديگر را به خدمت گيرند و رحمت پروردگارت از تمام آنچه جمعآورى مىكنند، بهتر است.
شبهه دوم: چگونه ساير امامان شيعه داخل در «اهلالبيت»اند
دليمى در بيان شبهه دوم خود مىگويد:
اگر فرموده پيامبر (ص) مانع از دخول ديگران در زمره چهار نفر مىشود كه پيامبر (ص) فرمود از اهلبيت من هستند، پس چگونه نُه نفر ديگر از ائمه كه در آن وقت اصلاً وجود نداشتند، در زمره اهلبيت قرار مىگيرند؟!
اگر بگوييد دلايلى بر اثبات اين مدعاست، در جواب گوييم همه