100گفت: «نزد امسلمه سخن از على بن ابىطالب عليه السلام به ميان آمد. وى گفت: آيه « إِنَّمٰا يُرِيدُ اللّٰهُ لِيُذْهِبَ عَنْكُمُ الرِّجْسَ أَهْلَ الْبَيْتِ وَ يُطَهِّرَكُمْ تَطْهِيراً » درباره او نازل شد».
ب) ابنعباس آشكارا در روايتى از صحابه پيامبر (ص) ، اظهار داشته است كه آيه تطهير در مقام بيان برترى اهلبيت است. اين روايت را احمد بن حنبل در مسند خود 1، نسائى در سنن كبرى 2، حاكم در مستدرك 3، ذهبى در تلخيص، با اعتراف به صحيح بودن آن، و ديگر صاحبان سنن به طرق صحيح از عمرو بن ميمون چنين نقل كردهاند:
انّي جَالسٌ عِندَ ابْنِعَباسٍ اذ أتاهُ تسعةُ رهط فقالوا: يَا ابنعباس إمّا أن تَقومَ مَعَنا وَإمّا ان تَخلوَ بِنا مِنْ بَينِ هولاءِ. فَقالَ ابنُ عَباس: بَلْ انَا أقومُ مَعَكم.
قالَ: وَهو يَومئذٍ صَحيحٌ قَبلَ ان يعمى. قال: فَابْتَدؤوا فَتحدَّثوا، فَلانَدري مَا قالُوا.
قالَ: فَجاءَ يَنفذُ ثَوبَه وَيقولُ: افٍّ وَتفٍّ وَقعُوا في رَجلٍ لَه بِضعَ عَشرةَ فَضائلَ لَيستْ لأِحدٍ غَيرِه... وَأَخذَ رَسولُ الله[ (ص) ] ثوبَه، فَوَضَعَه عَلَى عليّ وَفاطمةَ وَحَسنٍ وَحُسينٍ، وقال:
« إِنَّمٰا يُرِيدُ اللّٰهُ لِيُذْهِبَ عَنْكُمُ الرِّجْسَ أَهْلَ الْبَيْتِ وَ يُطَهِّرَكُمْ تَطْهِيراً. »
در حضور ابنعباس نشسته بودم كه نه نفر آمدند و به ابنعباس گفتند يا با ما باش يا مجلس را براى ما خلوت كن. ابنعباس گفت: