73
مِنْ عَرَفَةَ. 1
از وقوف در اراك و نمره كه بطن عرنه است و ثويه و ذوالمجاز بپرهيز كه آنها از عرفات شمرده نمىشوند.
حجاج حرم امن الهى، از ظهر تا مغرب شرعى روز عرفه، در آنجا حضور مىيابند كه اين امر در اصطلاح فقهى، «وقوف در عرفات» ناميده مىشود. اهميت اين ركن حج تا آنجاست كه در روايات آمده: «اساس حج، همان عرفه و عرفات است». 2
زائر آنگاه كه عزم حج تمتع دارد، روز هشتم از مكه محرم مىشود و آهنگ عرفات ميكند كه از ظهر روز عرفه تا غروب، قصد وقوف كند و سپس، عازم مشعر شده و بينالطّلوعين را در «مُزدَلَفه» وقوف كند و آنگاه براى اعمال روز دهم، يازدهم و دوازدهم بهسوى مِنا رهسپار شود.
عرفات دشت پهناورى است كه روز نهم ذىالحجه، تمامى حاجيان را در خود جاى ميدهد. اين سرزمين مقدس در اعماق تاريخ خاطرهها دارد. حضرت آدم(ع) در اينجا به خطا و ترك اولى اعتراف ميكند و خدا او را مشمول آمرزش خود قرار ميدهد و غروب آن روز، مشمول رحمت الهى ميشود.