37 وَ قٰالَ رَبُّكُمُ ادْعُونِي أَسْتَجِبْ لَكُمْ إِنَّ الَّذِينَ يَسْتَكْبِرُونَ عَنْ عِبٰادَتِي سَيَدْخُلُونَ جَهَنَّمَ دٰاخِرِينَ (غافر: 60)

پروردگار شما گفته است: مرا بخوانيد تا [دعاى] شما را اجابت كنم. در حقيقت، كسانى‌كه از پرستش من، تكبر ميورزند، به زودى خوار به دوزخ درآيند.

2. فضيلت نيايش

از در خويش خدايا به بهشتم مفرست كه سر كوى تو از كون و مكان ما را بس

رسول خدا(ص) فرمود: «

ما مِنْ شَيْءٍ اكرمَ عَلَى الله تعالى مِنَ الدُّعاءِ » ¹؛ «هيچ‌چيزى نزد خدا گرامى‌تر و با ارزش‌تر از دعا نيست».

حضرت در روايتى ديگر فرمود: «

الدُّعاءُ مُخُّ الْعِبادَةِ لا يُهْلَكُ مَعَ الدُّعاءِ احَدٌ » ²؛ «دعا مغز عبادت است، هيچ‌گاه كسى با دعا هلاك نمى‌شود».

امام باقر(ع) نيز در پاسخ به سائلى كه پرسيد: «قرآن زياد خواندن افضل است يا دعا زياد كردن؟» فرمود: «زياد دعا كردن افضل است». سپس حضرت اين آيه را خواند: قُلْ مٰا يَعْبَؤُا بِكُمْ رَبِّي لَوْ لاٰ دُعٰاؤُكُمْ ؛ «بگو: پروردگارم براى شما ارزشى قائل نيست اگر دعاى شما نباشد» (فرقان: 77). ³

در ميان دستورهاى دينى، بحث دعا فصل ويژه‌اى را به خود