125
1. دستور لقمان(ع)
جناب لقمان(ع) به فرزند خود فرمود: «فرزندم هرگاه با جمعى به سفر رفتى در كار خود و رفقا زياد مشورت كن و با ايشان بسيار خندهرو و در بذل زاد و توشهات، كريم و سخى باش. چون تو را بخوانند ايشان را اجابت كن و اگر از تو كمك بخواهند، به ايشان كمك كن. شيوهات خاموشى و خواندن نماز باشد. وسايل آسايش خود را با گشادهرويى در دست ديگران قرار بده و اگر درباره مطلب حقى از تو شهادت بطلبند، شهادت خود را ادا نما و هرگاه مهياى رفتن شوند با ايشان همراهى كن و هر وقت مشغول خدمتى بشوند تو هم يكى از خدمت كنندگان باش و هر زمان از كسى دستگيرى كردند و به كسى هم قرض دادند، تو هم با ايشان شريك باش.
حرف بزرگتر از خود را بشنو، و هرگاه تو را به كارى امر كردند يا از تو سؤالى نمودند، پاسخ مثبت بده و از جواب منفى بر حذر باش؛ زيرا رد سؤال و جواب نفى براى جوانمرد زشت است و آن نشانۀ پستى و خساست است.
اگر در راه راست ترديد پيدا كرديد، توقف نماييد تا راه را بيابيد. چون وقت نماز مغرب برسد، نماز را بخوانيد، و هيچ امرى باعث تأخير واجب شما نشود. نماز را هم با جماعت بخوانيد. در هر منزل كه فرود آمدى پيش از نشستن دو ركعت نماز بهجاى آور و چون خواستى از آن محل كوچ كنى، آن زمين را وداع كن و بر اهل آن بقعه و زمين درود بفرست؛ زيرا براى هر زمين اهلى است از فرشتگان.