83رسولخدا[(صلى الله عليه و آله)] فرمود:
« مَن زارَ قَبري وَجَبَت لَهُ شَفاعَتي » ؛ «هركس قبر مرا زيارت كند، شفاعتم در حق او واجب است».
او در آداب زيارت آن حضرت مىنويسد:
آنگاه نزد قبر مبارك مىآيى و پشت به قبله و رو به ديوار قبر مىكنى. در فاصله چهار ذراعى از بالاى سر مىايستى و به پايينترين نقطه قبر نگاه مىكنى و در تحت تأثير هيبت و شكوه آن حضرت ديدگان خود را فرو مىاندازى و دل را از وابستگىهاى دنيايى مىرهانى و به جاى آن، عظمت اين مكان و منزلگاه و حضرتش را در دل خود جاى مىدهى. آنگاه به رسولخدا[(صلى الله عليه و آله)] سلام مىدهى، بدون اينكه صدايت را بالا ببرى. با صداى نه چندان بلند مىگويى: «سلام بر تو اى رسول خدا». اگر كسى به او سفارش كرده بود كه به نيابت او به رسول خدا سلام دهد، بايد بگويد: «اى رسول خدا از جانب فلانى فرزند فلان سلام بر تو». سپس به اندازه يك ذراع از راست حركت كند و به «ابوبكر» سلام بدهد و بگويد: «سلام بر تو اى ابوبكر!». سپس به اندازه يك ذراع ديگر به سمت راست مىچرخد تا به «عمر» سلام دهد و بگويد: «سلام بر تواى عمر!». سپس به جايگاه اولش، روبهروى رسول خدا[(صلى الله عليه و آله)] باز گردد و براى خودش به حضرت متوسل شود و او را شفيع خود نزد خدا قرار دهد.
از نيكوترين سخنانى كه در كنار قبر مىگويد، همانى است كه اصحاب ما آن را از «عتبى» حكايت كردهاند. «عتبى» مىگويد:
نزد قبر رسول خدا نشسته بودم كه فرد عربى باديهنشين آمد و