75
أَنَا طامِعٌ فى الجودِ مِنكَ وَلَم يكُن
لأبى حَنيفةِ فى الاَنامِ سِواكا
اى گرامىترين جن و انس! اى گنجينه آفريدگان! از جود خود بر من ببخش و مرا به رضاى خود راضى گردان؛
من به بخشش تو اميدوارم و ابوحنيفه در ميان خلايق، كسى جز تو را ندارد.
در اين ابيات به صحابى بزرگوار، «سواد بن قارب» اقتدا كرده است كه مىگويد:
فَكُن لى شَفيعاً يومَ لا ذو شَفاعَةٍ
بِِمُغنٍ فَتي-لاً عَ-ن سَوادِ بنِ قارِبِ
شفيع من باش روزى كه شفاعتگرى نيست كه دردى از «سواد بن قارب» درمان كند.
2. اقوال عالمان شافعى
امام ابواسحاق شيرازى
امام «ابواسحاق شيرازى» در «المهذب» مىگويد:
آنگونه كه ابنعمر روايت كرده، زيارت قبر رسول خدا[(صلى الله عليه و آله)] مستحب است. آنجا كه فرمود: «مَن زارَ قَبرى وَجَبَت لَهُ شَفاعتى» ؛ «هر كس قبر مرا زيارت كند، شفاعتم در حق او واجب است». همچنين نمازگزاردن در مسجد رسولخدا[(صلى الله عليه و آله)] مستحب است؛ چنانكه فرمود:
«صَلاةٌ فى مَسجِدى هذا تَعدِلُ أَلفَ صَلاةٍ فيما سِواهُ مِنَ الْمَساجِد»؛ «نماز در مسجد من، برابر با هزار ركعت نماز در ديگر مساجد است». 1