217و بخارى آن را نياورده است. همچنين نووى در كتاب الاذكار اين حديث را صحيح دانسته است. «عبدالغنى» و «منذرى» نيز آن را حسن دانسته‌اند. «ابن‌دحيه» مى‌گويد:
آن صحيح و محفوظ است، راويان آن همگى عادل هستند. هركس آن را روايتى ناشناخته يا غريب دانسته، سخن جديدى گفته؛ زيرا دارقطنى آن را رد كرده است.
در روايت ديگرى كه رجال آن ثقه، اما روايت منقطع است، آمده:
أَكثِروا مِنَ الصَّلاةِ عَلَيَّ يَومَ الْجُمُعَةِ فَاِنَّهُ يَومٌ مَشهودٌ تَشْهَدُهُ الْمَلائِكَةُ وَ إنَّ أَحداً لَن يُصَلّيَ عَلَيَّ إِلاّ عُرِضَت عَلَيَّ صَلاتُهُ حَتّى يَفرُغَ مِنها. 1
روز جمعه بر من بسيار درود فرستيد؛ زيرا جمعه، روز مشهود (يوم المشهود) است و ملائكه شاهد آن هستند. هيچ‌كس نيست كه بر من درود فرستد، مگر آنكه من بر صلواتش حاضر مى‌شوم تا تمام شود.
«ابوالدرداء» از پيامبر[(صلى الله عليه و آله)] پرسيد: «پس از مرگ چگونه مى‌شود؟» حضرت فرمود:
وَبَعدَ الْموتِ، إنَّ اللهَ حَرَّمَ عَلَى الاَرضِ أَن تَأكُلَ أَجسادَ الأنبياءِ فَنَبيُّ اللهِ حَيٌّ يُرزَقُ. 2
و پس از مرگ، خداوند بر زمين حرام كرده است كه اجساد پيامبران را بخورد، پس پيامبر خدا[9] زنده است و روزى مى‌گيرد.