211مردن را در تقدير بگيريم؛ وگرنه ذكر زيارت براى رسيدن به شفاعت، بى‌معنا مى‌شود؛ زيرا اسلام به تنهايى براى بهره‌مندى از شفاعت كافى است.

بنابراين، ذكر شفاعت در اين روايت، بيانگر اهميت و ارزشمندى اين شفاعت است؛ زيرا شافع، فردى عظيم و جليل القدر است كه كسى بالاتر از او نيست. بنابراين، چيزى بالاتر از شفاعت او نيز وجود ندارد.

در روايتى ديگر آمده كه آن حضرت فرمودند:

مَن زارَ قَبري بَعدَ مَوتي فَكَأَنَّما زارَني في حَياتي. ¹

هر كس قبر مرا پس از وفاتم زيارت كند، گويى مرا در زمان حياتم زيارت كرده است.

و همچنين فرمودند:

مَن جَاءَني زائِراً لا تُعمِلُهُ حاجَةٌ الاّ زيارَتي كانَ حَقّاً عَلىَّ ان اكونَ لَهُ شَفيعاً يَومَ القيامَه. ²

هركس براى زيارت من بيايد و جز زيارت قصد ديگرى نداشته باشد، بر گردن من است كه در روز قيامت شفيع او باشم.

و در جاى ديگر نيز فرمودند:

مَن جاءَني زائِراً كانَ لَهُ حَقّاً عَلَى اللهِ عَزَّوَجَلَّ أَن اكونَ لَهُ شَفيعاً يَومَ القيامَه. ³

هركس به زيارت من بيايد، براى او در نزد خداوند عزّ وجلّ اين حق وجود دارد كه در روز قيامت شفيعش باشم.