194 لَهُمْ مَغْفِرَةٌ وَ أَجْرٌ عَظِيمٌ ؛ «كسانى كه صداى خود را نزد پيامبر خدا پايين مى‌آورند، همان كسانى هستند كه خداوند دل‌هايشان را براى تقوا خالص كرده و براى آنها آمرزش و پاداش عظيمى است!». (حجرات: 3) در آيه ديگر، گروهى را نكوهش كرده و فرموده است: إِنَّ الَّذِينَ يُنٰادُونَكَ مِنْ وَرٰاءِ الْحُجُرٰاتِ أَكْثَرُهُمْ لاٰ يَعْقِلُونَ ؛ «[ولى] كسانى كه تو را از پشت حجره‌ها بلند صدا مى‌زنند، بيشترشان نمى‌فهمند!». (حجرات: 4) حرمت پيكر رسول خدا[(صلى الله عليه و آله)] نيز مانند حرمت رسول خدا[(صلى الله عليه و آله)] در زمان حيات ايشان است.

وقتى ابوجعفر منصور ديد كه خوار شده است، خطاب به مالك گفت: اى اباعبدالله! رو به قبله بايستم يا رو به رسول خدا[(صلى الله عليه و آله)]؟ مالك به او پاسخ داد: چرا از او روى بگردانى؟ حال آنكه ايشان در روز قيامت وسيله تو و وسيله پدرت آدم(ع)، براى روى آوردن به درگاه خداست. رو به قبر ايشان كن و از او طلب شفاعت كن تا شفاعت او نزد خداوند پذيرفته شود. خداوند مى‌فرمايد: وَ لَوْ أَنَّهُمْ إِذْ ظَلَمُوا أَنْفُسَهُمْ جٰاؤُكَ فَاسْتَغْفَرُوا اللّٰهَ وَ اسْتَغْفَرَ لَهُمُ الرَّسُولُ لَوَجَدُوا اللّٰهَ تَوّٰاباً رَحِيماً؛ «و اگر اين مخالفان، هنگامى كه به خود ستم مى‌كردند [و فرمان‌هاى خدا را زير پا مى‌گذاردند]، به نزد تو مى‌آمدند و از خدا طلب آمرزش مى‌كردند و پيامبر هم براى آنها استغفار مى‌كرد، خدا را توبه‌پذير و مهربان مى‌يافتند». (نساء:64) ¹