155
بررسى دو روايت درباره قبر پيامبر (ص)
1.لا تَجعَلوا قَبري عيداً
(قبر مرا عيد نگيريد)
اين حديث، از روايتهايى است كه انسانهاى تندرو و منحرف، آن را تحريف كرده و ياوهگويان آن را تأويل كردهاند. آنها با حَمل معناى حديث بر غير مقصود واقعى روايت، استدلال مىكنند كه سفر براى زيارت پيامبر[(صلى الله عليه و آله)] بدعتگذارى و يا حرام است. آنها حتى خودشان سخنان ضد و نقيضى بر زبان مىآورند.
آنها در ابتدا گفته بودند: بار سفر بستن، در حكم شرك است. سپس گفتند: حرام است و پس از آن، اين عمل را بدعت ناميدند. سپس اين عمل، خلاف سنت شد و پس از آن، حكم به مباح بودن اين عمل دادند.
همانند اين تغيير، درباره توسل جستن به پيامبر(ص) نيز پيش آمد.
شنيده بوديم كه مىگفتند: توسل به پيامبر(ص) در حكم شرك است. پس حكم آن به حرمت تغيير كرد. پس از آن، بدعت شد و سپس آن را خلاف