103«حره» را نمىتوان براى استدلال به جواز مسجد قراردادن قبر يا پرستشگاه ساختن آن، ذكر كرد. 1
اين سخن به طور ضمنى، دربردارنده تأييد اين وقايع از سوى ابنتيميه است.
وى در جاى ديگرى مىگويد:
از كرامات و كارهاى خارقالعادهاى كه در قبور پيامبران و صالحان صورت گرفته - مانند نزول انوار و فرشتگان، راندهشدن شياطين و بهايم، دور شدن آتش از آنها و مجاورانشان، شفاعت بعضى از آنها از همسايگان مردهشان، استحباب تدفين در جوار آنها، به دستآوردن انس و آرامش در كنار آنها، نزول عذاب بر كسانى كه به آنها اهانت كنند - امورى حق هستند و بحث ما ناظر به اين جهت بحث نمىباشد. آنچه در مورد قبرهاى آنها و صالحان گفته شده، از كرامت و رحمت خداوند است؛ حرمت و كرامت آنها نزد خدا فراتر از توان تصور انسان است. اينجا امكان تفصيل آن نيست. 2