147نقل كرد كه به خدا سوگند! هيچ كس در آن واقعه نجات نيافت. در آن واقعه جماعت بسيارى از صحابه واز ديگران به قتل رسيدند ومدينه غارت شد واز هزار دختر باكره ازاله بكارت شد پس إِنّٰا لِلّٰهِ وَ إِنّٰا إِلَيْهِ رٰاجِعُونَ . رسول خدا(ص) فرمود:

«من أخاف أهل المدينة أخافه الله وعليه لعنة الله والملائكة والناس أجمعين» ؛ «هر كس اهل مدينه را بترساند خداوند او را خواهد ترسانيد ولعنت خدا وملائكه وهمه مردم بر او باد». اين حديث را مسلم روايت كرده است. ¹

ابن قتيبه مى‌نويسد:

مسلم بن عقبه هنگامى كه از جنگ وغارت با اهل مدينه فارغ شد، در نامه‌اى به يزيد چنين نوشت: السلام عليك يا اميرالمؤمنين... من نماز ظهر را نخواندم جز در مسجد آنان بعد از كشتن فجيع وبه غارت بردن عظيم... فراركننده را دنبال كرده ومجروحان را خلاص كرديم. وسه بار خانه‌هايشان را غارت نموديم؛ همان‌گونه كه اميرالمؤمنين دستور داده بود... ²

سبط بن جوزى از مداينى در كتاب «حرّه» از زهرى نقل كرده كه گفت:

در روز حرّه از بزرگان قريش وانصار ومهاجران وسرشناسان واز موالى هفتصد نفر به قتل رسيدند. وتعداد كسانى كه از بردگان ومردان وزنان به قتل رسيدند، ده هزار نفر بود. چنان خونريزى شد