74ابن منظور افريقى مى‌گويد: «اصل عبوديت، خضوع وذلّت است». ¹

فيروزآبادى مى‌گويد: «عبادت يعنى: اطاعت». ²

راغب اصفهانى مى‌گويد: «عبوديت يعنى: اظهار ذلّت». ³

مفهوم الوهيت

براى «اله» و «الوهيت» معانى گوناگون و مختلفى ذكر كرده‌اند:

1. «اله» به معناى مألوه يعنى معبود باشد، مثل امام كه به معناى كسى است كه به او اقتدا شده است. ⁴

2. «اله» از أَلَهَ به معناى تحير است؛ زيرا خردها و عقول در كنه ذات و صفات و اسمائش متحيرند. ⁵

3. «اله» گرفته شده از « أله إلى كذا » است به معناى « لجأ اليه »؛ «به او پناه برد». ⁶ و او را (اله) به اين معنا مى‌گويند؛ زيرا خلايق به او در حوائجشان تضرع مى‌كنند.

4. «اله» مشتق از ( لا ه يليه و يلوه لياها ) باشد به معناى احتجب يعنى محجوب شد؛ زيرا از ديدگان و خرد خلايق محجوب است.

5. اينكه مشتق از ( الهت إلى فلان ) باشد به معنى « سكنت اليه » يعنى به او آرامش پيدا كردم؛ زيرا تنها دل‌ها با ياد او آرام مى‌گيرد. ⁷