68و مىفرمايد:
ذٰلِكُمُ اللّٰهُ رَبُّكُمْ لَهُ الْمُلْكُ وَ الَّذِينَ تَدْعُونَ مِنْ دُونِهِ مٰا يَمْلِكُونَ مِنْ قِطْمِيرٍ (فاطر: 13)
اين است خداوند، پروردگار شما؛ حاكميت [در سراسر عالم] از آن اوست وكسانى را كه جز او مىخوانيد [و مىپرستيد] حتى به اندازه پوست نازك هسته خرما مالك نيستند.
همچنين مىفرمايد:
أَمِ اتَّخَذُوا مِنْ دُونِ اللّٰهِ شُفَعٰاءَ قُلْ أَ وَ لَوْ كٰانُوا لاٰ يَمْلِكُونَ شَيْئاً وَ لاٰ يَعْقِلُونَ (زمر: 43)
آيا آنان غير از خدا شفيعانى گرفتهاند؟! به آنان بگو: آيا [از آنها شفاعت مىطلبيد] هر چند مالك چيزى نباشند ودرك وشعورى براى آنها نباشد؟!
خداوند سبحان مىفرمايد: قُلْ إِنِّي لاٰ أَمْلِكُ لَكُمْ ضَرًّا وَ لاٰ رَشَداً؛ «بگو: من مالك زيان وهدايتى براى شما نيستم». (جن: 21)
مالكيت مجازى غير خدا
گرچه خداوند متعال مُلك و مالكيت حقيقى را منحصر به خود كرده و ما را به اعتقاد به توحيد در مالكيت دعوت نموده است، و لذا مىفرمايد: لَهُ الْمُلْكُ؛ «حاكميت [در سراسر عالم] از آن اوست». (فاطر:13)
و نيز مىفرمايد: وَ لَمْ يَكُنْ لَهُ شَرِيكٌ فِي الْمُلْكِ؛ «ونه شريكى در مالكيت دارد». (اسراء: 111)
ولى درباره برخى از افراد مىفرمايد: وَ آتٰاهُ اللّٰهُ الْمُلْكَ؛ «و خداوند، حكومت و دانش را به او بخشيد». (بقره: 251)