49و نيز مىفرمايد:
اِتَّخَذُوا أَحْبٰارَهُمْ وَ رُهْبٰانَهُمْ أَرْبٰاباً مِنْ دُونِ اللّٰهِ وَ الْمَسِيحَ ابْنَ مَرْيَمَ وَ مٰا أُمِرُوا إِلاّٰ لِيَعْبُدُوا إِلٰهاً وٰاحِداً لاٰ إِلٰهَ إِلاّٰ هُوَ سُبْحٰانَهُ عَمّٰا يُشْرِكُونَ (توبه: 31)
[آنها] دانشمندان و راهبان خويش را معبودهايى در برابر خدا قرار دادند، و [همچنين] مسيح فرزند مريم را؛ در حالى كه دستور نداشتند جز خداوند يكتايى را كه معبودى جز او نيست، بپرستند، او پاك و منزه است از آنچه همتايش قرار مىدهند.
مطابق اين آيه، اهل كتاب، دانشمندان و راهبان را ربّ مستقل مىدانستند كه حق جعل شرع در مقابل خدا داشتند.
و نيز مىفرمايد:
وَ لاٰ يَتَّخِذَ بَعْضُنٰا بَعْضاً أَرْبٰاباً مِنْ دُونِ اللّٰهِ (آل عمران: 64)
و بعضى از ما، بعضى ديگر را -غير از خداى يگانه- به خدايى نپذيرد.
از اين تعهدى كه خداوند متعال از مردم مىگيرد به دست مىآيد كه مشركان صدر اسلام شرك ربوبى داشتهاند.
خداوند سبحان مىفرمايد:
وَ لاٰ يَأْمُرَكُمْ أَنْ تَتَّخِذُوا الْمَلاٰئِكَةَ وَ النَّبِيِّينَ أَرْبٰاباً (آلعمران:80)
و نه اينكه به شما دستور دهد كه فرشتگان و پيامبران را، پروردگار خود انتخاب كنيد.
و نيز از اينكه خداوند متعال خود را از ربّ قراردادن فرشتگان و