113دعاى درخواست تمام اقسامش شرك نيست، بلكه در آن تفصيل است؛
به اين نحو كه اگر مخلوق قادر بر آن باشد، اين نوع شرك نيست... ولى اگر كسى از مخلوق چيزى بخواهد كه بر آن جز خدا قدرت ندارد، درخواست او شرك بوده واو را از ملّت اسلام خارج مىكند.
ولى بحث ما با ايشان صغروى است نه كبروى، به اين معنا:
چه عملى است كه تنها خداوند بر آن قدرت دارد؟ آيا شفاعت وشفاى مريض ونجات امّت از پيامبر(ص) واولياى الهى شرك است از آن جهت كه زمام اين امور تنها به دست خداوند متعال مىباشد، يا اينكه مىتوان از اولياى الهى نيز اين امور را درخواست كرد به اعتقاد اينكه مىتوانند به اذن خداوند چنين اعمالى را از راه غير طبيعى انجام دهند. مگر نه اين است كه حضرت عيسي(ع) مردگان را زنده مىنمود و مريضهاى صعبالعلاج را شفا مىداد ومردم نيز از او اين كارها را مىخواستند؟ وبا اثبات حيات برزخى هيچگونه فرقى بين زنده ومرده اولياى الهى در اين جهت نيست.
خداوند متعال از قول حضرت مسيح(ع) مىفرمايد:
أَنِّي أَخْلُقُ لَكُمْ مِنَ الطِّينِ كَهَيْئَةِ الطَّيْرِ فَأَنْفُخُ فِيهِ فَيَكُونُ طَيْراً بِإِذْنِ اللّٰهِ وَ أُبْرِئُ الْأَكْمَهَ وَ الْأَبْرَصَ وَ أُحْيِ الْمَوْتىٰ بِإِذْنِ اللّٰهِ (آلعمران: 49)
من از گِل، چيزى به شكل پرنده مىسازم؛ سپس در آن مىدمم وبه فرمان خدا، پرندهاى مىگردد. وبه اذن خدا، كورِ مادرزاد ومبتلايان به برص [پيسى] را بهبودى مىبخشم؛ ومردگان را به اذن خدا زنده مىكنم.