40
فَاطِمَةُ بَضْعَةٌ مِنِّى يُرِيبُنِى مَا أَرَابَهَا وَ يُؤْذِينِى مَا آذَاهَا.
فاطمه پاره تن من است، آشفته مىكند مرا هرچه او را آشفته كند و مىآزارد مرا هرچه او را بيازارد.
يا فرمود:
« وَ يُنْصِبُنِى مَا أَنْصَبَهَا »
1
؛ «و آنچه او را به زحمت اندازد مرا به مشقت انداخته است».
رسولخدا(ص) به خود حضرت فاطمه(عليها السلام) فرمود:
إِنَّ اللهَ يَغْضَبُ لِغَضَبِكِ وَ يَرْضَى لِرِضَاكِ. 2
خداوند از خشم تو به خشم مىآيد و از خشنودى تو خشنود مىشود.
نيز فرمود:
فاطمه شاخهاى از من است؛ آنچه شاخه را بيازارد مرا آزرده است و آنچه شاخه را خوشحال كند، مرا شادمان كرده است. خداوند از خشم فاطمه(عليها السلام) به خشم مىآيد و از خشنودى او خشنود مىشود. 3
تعابيرى همچون
« سيدة نساء العالمين »
4
،
« خير نساء