327 كه پس از من، راهنمايان هدايت و چراغ‌هاى تاريكى‌ها هستند...». 1
نيز در بعضى ديگر: «بايد دنباله‌رو على(ع) باشيد و از پيروان او پيروى نماييد و به ائمۀ پس از من اقتدا كنيد؛ زيرا آنان عترت من‌اند و از طينت من آفريده شده‌اند...». 2
د) نيز آن حضرت فرمود:
در هر جايگزينى از امت من، تعدادى انسان‌هاى دادگر و عادل از اهل‌بيت من وجود دارند... . آگاه باشيد كه پيشوايان شما، فرستادگان شما به سوى خدايند؛ بنگريد كه چه كسانى را مى‌فرستيد.
ذيل اين روايات تصريح شده است آن انسان‌هاى دادگر و راستين از اهل‌بيت(عليهم السلام)، همان ائمۀ اهل‌بيت(عليهم السلام) هستند، نه ديگران. مطلق آوردن امامت نيز نشان مى‌دهد كه منظور، امامت دينى و دنيايى است؛ همچون امامت شخص پيامبر(ص).
دستۀ دوم: روايات ديگرى كه صريح در امامت هستند و پيش‌تر ذكرى از آنها به ميان نيامده است:
الف) حديث جابر: «پيامبر خدا(ص) فرمود: من سيد پيامبرانم و على سيد اوصياست. جانشينان پس از من، دوازده نفرند كه اولشان على و آخرشان، فرزندم مهدى است». 3
ب) حديث ابن عباس: «پيامبر خدا(ص) فرمود: خلفا و اوصياى من و حجت‌هاى الهى ميان مردم، پس از من، دوازده نفرند: نخستين آنها على و آخرينشان، فرزندم مهدى است». 4
ج) حديثى ديگر از ابن عباس: «شنيدم كه پيامبر خدا(ص) فرمود: من و على و حسن و حسين و نُه تن از فرزندان حسين، پاكيزگان و معصومان هستيم». 5 پاكى و عصمت، از