300تفاصيل و مسائلش پذيرفته، رشتۀ وجود ايشان از عصر پيامبر خدا(ص) تا امروز امتداد يافته باشد؛ زيرا بنابر اجماع مسلمانان، امت اسلامى هيچگاه بر گمراهى و ضلالت اتفاق نمىكنند و در همۀ دورانها گروهى خاص هستند كه از هدايت الهى برخوردارند و تنها مسير حق را مىپيمايند سخن خداوند نيز به همين معنا تفسير شده است كه مىفرمايد: «از آفريدگان ما، عدهاى به حق هدايت مىشوند و بدان باز مىگردند». 1
در اينباره، روايات بسيارى از اماميه و عامه نقل شده است.
مثلاً از ربيع بن انس نقل شده كه گفت: «پيامبر خدا(ص) اين آيه را قرائت كرد و فرمود: ميان امت من قومى پيرو و ملزم به حق خواهند بود تا اينكه عيسى بن مريم از آسمان فرود آيد». 2
در حديث ثوبان مىخوانيم:
پيامبر خدا(ص) فرمود: «ميان امت من هميشه عدهاى هستند كه به حق دست يافته و دلبستۀ آن مىباشند، تنها گذاشتنِ ديگران، آنان را زيان نمىرساند و تا زمانى كه فرمان خدا برسد، بر همين روشاند». 3
بنابراين وقتى نگاه مىكنيم و مىبينم يك جريان فكرى ممتد از صدر اسلام تاكنون وجود ندارد كه نظام شورا را قبول كرده و به آن ملتزم باشد، نتيجه مىگيريم كه اين نظام باطل است. حتى اگر كسانى بخواهند با توسل به پارهاى احتمالات و دليل قرار دادن آنها، اين نظام را صحيح و مبتنى بر حق جلوه دهند.
بىشك و با توجه به شروطى كه ذكر كرديم، ديگر كسى مايل نخواهد بود نظام شورا را مطرح نمايد و به آن بپردازد؛ بهويژه اينكه بر اساس آنچه بيان شد، بارزترين