224چشمها و آنچه را سينهها در خود پنهان مىكنند، مىداند» 1 و «هيچ ذرۀ اندك و بىمقدارى، نه در آسمانها و نه در زمين، از ديد او دور نمىماند» 2 و «بر همه چيز احاطه دارد». 3
از همين رو، برنامهاى كه خداى متعال براى انسانها تدارك ديده، به ناچار كاملترين برنامههاست و شايستگى عملىشدن در جوامع بشرى را دارد؛ بىآنكه در خود، عيب يا نقصى داشته باشد.
قرآن كريم و منع از تفرقه
شايد به همين دليل است كه قرآن كريم، مردمان را از تفرقه و اختلاف برحذر داشته و با تأكيد و اصرار فراوان، آنان را به وحدت و سازگارى با هم فرا مىخواند. براى مثال، در آيۀ 103 سورۀ آلعمران مىفرمايد: «همگى به ريسمان الهى چنگ بزنيد و پراكنده نشويد». 4
نيز مىفرمايد: «مانند كسانى نباشيد كه پراكنده شدند و پس از آنكه دلايل روشن برايشان آمد، اختلاف كردند. براى ايشان عذاب بزرگى خواهد بود». 5
در جاى ديگر مىفرمايد:
آنانكه در اثر اختلاف، در آيين خود پراكندگى پديد آورده و گروه گروه شدند، تو را با آنان هيچ كارى و پيوندى نيست. كار اينان تنها با خداست. سپس آنها را از كردارشان آگاه خواهد كرد. 6