1) . صحيح البخارى، ج 1، ص172 كتاب نماز: بخش‌هاى مربوط به مساجد، بخش همكارى در ساختن مسجد و ج3، ص 1035، كتاب جهاد و سيره‌ها، بخش زدودن غبار راه از رهگذران؛ صحيح مسلم، ج 4، ص 2234، كتاب فتنه‌ها و نشانه‌هاى قيامت، بخش اينكه قيامت برپا نمى‌شود مگر اينكه... و ديگر مصادر.

2) . مجمع الزوائد، ج 7، ص 246، كتاب فتنه‌ها، بخش دو حكم در صفين؛ تاريخ دمشق، ج 46، ص 171، در شرح حال عمرو بن عاص؛ شرح نهج البلاغه، ج 13، ص 315؛ كنزالعمال، ج 1، صص 217 و 377؛ سبل الهدى و الرشاد، ج 10، صص 149 و 150؛ ميزان الاعتدال، ج 8، ص 71، در شرح حال جعفر بن على؛ لسان الميزان، ج2، ص 119، در شرح حال جعفر بن على و ديگر مصادر.

3) . سنن الكبرى، از بيهقى، ج 5، ص 167، كتاب خصائصه: ذكر ويژگى‌هاى اميرمؤمنان على بن ابى‌طالب(ع)، ويژگى آن حضرت در جنگ با مارقين، ذكر خبرهايى در آنچه گفته شده و در وصف آن حضرت؛ السيرة الحلبية، ج 2، ص707، غزوۀ حديبيه؛ فتح البارى، ج 7، ص 503؛ شرح نهج البلاغه، ج 2، ص 275؛ وقعة صفين، ص 509؛ تخريج الدلالات السمعيه، ج 1، ص188، فصل دوم در ذكر نسب و اخبار ايشان و ديگر مصادر و منابع.

4) . مجمع الزوائد، ج 3، صص 284 و 285، كتاب حج، بخش مربوط به حرم مكه و نهى از حرمت‌شكنى آن؛ تاريخ دمشق، ج 28، صص 218 و 219، در شرح حال عبدالله بن زبير؛ مسند احمد، ج 1، ص 64، در خبرهاى عثمان بن عفان؛ مسند بزار، ج 2، ص 31؛ مسند حارث، ج 2، ص 899؛ سير اعلام النبلاء، ج 3، صص 375 و 376، در شرح حال عبدالله بن زبير؛ الفردوس بمأثور الخطاب، ج 5، ص 538؛ تفسير ابن كثير، ج 3، ص 216 و... و ديگر مصادر و مآخذ.