139سرانجام كار همان شد كه قرآن فرموده بود و خداوند كار مسخرهگران را تمام كرد و فرجام نيك و غلبه با پيامبر(ص) شد.
و آنجا كه در سورۀ مكى قمر، قريش را تهديد مىكند و مىفرمايد:
أَمْ يَقُولُونَ نَحْنُ جَمِيعٌ مُنْتَصِرٌ * سَيُهْزَمُ الْجَمْعُ وَ يُوَلُّونَ الدُّبُرَ (قمر:44 و 45)
يا مىگويند: ما جماعتى متحد و نيرومند و پيروزيم. [ولى بدانند] به زودى جمعشان شكست مىخورد و رو به فرار مىنهند.
نيز سخن خداوند خطاب به مشركان در پى واقعۀ بدر:
إِنْ تَسْتَفْتِحُوا فَقَدْ جٰاءَكُمُ الْفَتْحُ وَ إِنْ تَنْتَهُوا فَهُوَ خَيْرٌ لَكُمْ وَ إِنْ تَعُودُوا نَعُدْ وَ لَنْ تُغْنِيَ عَنْكُمْ فِئَتُكُمْ شَيْئاً وَ لَوْ كَثُرَتْ وَ أَنَّ اللّٰهَ مَعَ الْمُؤْمِنِينَ (انفال: 19)
اگر شما فتح و پيروزى مىخواهيد، پيروزى به سراغ شما آمد و اگر [از مخالفت] خوددارى كنيد، براى شما بهتر است و اگر بازگرديد، ما هم باز خواهيم گشت و جمعيت شما هرچند زياد باشد، شما را [از يارى خدا] بىنياز نخواهد كرد و خداوند با مؤمنان است.
اين آيات، وعدۀ قطعى خداوند به شكست مشركان بود و چنان نيز شد.
و آنجا كه مىفرمايد:
قُلْ لِلَّذِينَ كَفَرُوا سَتُغْلَبُونَ وَ تُحْشَرُونَ إِلىٰ جَهَنَّمَ وَ بِئْسَ الْمِهٰادُ * قَدْ كٰانَ لَكُمْ آيَةٌ فِي فِئَتَيْنِ الْتَقَتٰا فِئَةٌ تُقٰاتِلُ فِي سَبِيلِ اللّٰهِ وَ أُخْرىٰ كٰافِرَةٌ يَرَوْنَهُمْ مِثْلَيْهِمْ رَأْيَ الْعَيْنِ وَ اللّٰهُ يُؤَيِّدُ بِنَصْرِهِ مَنْ يَشٰاءُ إِنَّ فِي ذٰلِكَ لَعِبْرَةً لِأُولِي الْأَبْصٰارِ (آلعمران: 12 و 13)
به كافران بگو: [از پيروزى موقت خود در جنگ احد، شاد نباشيد] به زودى مغلوب خواهيد شد و [سپس در رستاخيز] به سوى جهنم محشور مىشويد و چه بدجايگاهى است. در دو گروهى كه با هم روبهرو شدند، نشانه [و درس عبرتى] براى شما بود. گروهى در راه خدا نبرد مىكردند و جمع ديگرى كه كافر بودند [در راه شيطان] درحالىكه آنان [گروه مؤمنان] را با چشم خود، دو برابر مىديدند.