34شما بگوييم؟» فرمود: «مىتوانم بگويم آنچه از علم ما براى شما نمايان شد به اندازه يك الفِ كامل نيست». 1
«علامه مجلسى» در شرح اين سخن امام(عليه السلام) كه فرمود: «ألفاً غير معطوفۀ»، مىگويد: «يعنى نصف حرف، كه كنايه از نهايت اندك است؛ زيرا نصف ألف در خط كوفى، مستقيم و نصف ديگرش معطوف به اين صورت «» خميدگى دارد». 2
در واقع اين گفته امام صادق(عليه السلام)، سخن رسول خدا(صلى الله عليه و آله) را براى ما تشريح مىكند كه به حضرت على(عليه السلام) فرمود:
اگر بيم آن نداشتم كه [مردم] درباره تو همان مطالبى را بگويند كه مسيحيان درباره مسيح گفتند، امروز درباره تو سخنى مىگفتم كه هرگاه به جمعى از مسلمانان بگذرى، خاك كفشها و آب اضافه وضويت را جهت شفا برمىگرفتند. اما تو را كافى است كه از من
باشى و من از تو. از من ارث مىبرى و از تو ارث مىبرم. 3
بنابراين بيهودگى ادعاى حلول خدا، يا اتحاد او با ائمه(عليهم السلام) نيز روشن مىشود؛ زيرا بازگشت حلول و اتحاد، به مدعىشدن [مقام] خدايى براى غير خدا نيز خواهد بود؛ چون حلول و اتحاد به لحاظ عرفى، واسطه در ثبوتالوهيت براى غير خدايند و اين دو (حلول و اتحاد) با نظر به مفهوم عرفى گواهى دادن در [جمله] «أشهد أن لا إله إلّا الله»، نه تنها با جايگاه و تركيب مستثنى منه (لا اله)، بلكه با جايگاه مستثنى (الّا الله) نيز منافات دارد؛ زيرا وجود كلمه «الله» در جايگاه مستثنى بر اساس مفهوم