77
رسول الله(ص) في هذا الموضع. 1
محمد بن منكدر با اصحابش مىنشست. گاهى زبانش بند مىآمد، او در همان حال برمىخواست و گونه خود را بر قبر پيامبر(ص) مىگذاشت و سپس برمىگشت و به يارانش ملحق مىشد. به جهت
اين كارش سرزنش شد، گفت: مرض خطيرى بر من عارض شده، بدينجهت هرگاه به سراغم بيايد به قبر پيامبر(ص) پناه مىبرم. او هنگام سحر به گوشهاى از مسجد مىرفت و صورت خود را به خاك مىماليد. به او گفته شد كه چرا چنين مىكنى؟ گفت: رسولخدا(ص) را در اين موضع مشاهده كردم.
اينكه محمد بن منكدر گونه خود را بر قبر پيامبر(ص) گذاشته از باب تبرك بوده است.
ابن تيميه در كتاب «الردّ على الأخنائى» نقل كرده كه درباره تبرك به منبر پيامبر(ص) از احمد بن حنبل نقل شده كه گفت:
... أمّا المنبر فنعم، قد جاء فيه. قال ابو عبدالله: شىء يروونه عن ابى فديك، عن ابن ابى ذئب، عن ابن عمر انّه كان يتمسح على المنبر و قال: و يروونه عن سعيد بن المسيب فى الرمانة. قلت: و يروونه عن يحيى بن سعيد انّه حيث اراد الخروج إلى العراق جاء إلى المنبر فمسحه و دعا. فرأيته استحسنه ثم قال: لعلّه عند الضرورة و الشىء. 2
... امّا منبر [پيامبر(ص)] آرى، دربارۀ آن [روايت] آمده است.