72
صُبَّتْ عَلَى مَصَائِبُ لَوْ أَنَّها
صُبّتْ عَلَى الأَيامِ عدن لَيالِياً 1
بر كسى كه تربت احمد (پيامبر) را ببويد ابداً سختى و بدبختى نخواهد ديد؛ مصيبتهايى بر من وارد شد كه اگر بر روزها وارد مىشد به شب تبديل مىشدند.
خاك قبر پيامبر(ص) را بر ديدگان خود ماليدن، دليل بر تبرك است.
ن) سمهودى نقل مىكند:
عبدالله بنعمر دست راستش را بر قبر شريف پيامبر(ص) مىماليد وبلال نيز صورتش را. آنگاه از عبدالله بن احمد بن حنبل نقل مىكند كه اين عمل به جهت شدت محبت بوده، وبدين جهت تعظيم واحترام اشكالى ندارد. 2
س) ابوالدرداء مىگويد:
شبى بلال مؤذن پيامبر(ص) در عالم رؤيا پيامبر(ص) را زيارت نمود. حضرت(ص) به او فرمود: اين چه جفايى است كه در حق ما نمودى! آيا وقت آن نشده كه به زيارت ما بيايى؟ بلال محزون وخائف از خواب بيدار شد؛ فوراً سوار بر مركب خود شد وبه سوى مدينه حركت نمود ومستقيماً به كنار قبر پيامبر(ص)آمد وشروع به گريه كرد؛ در حالى كه صورتش را به قبر مبارك مىماليد. حسن وحسين(عليهماالسلام) بر او وارد شدند، بلال آنان را در بغل گرفت وبوسيد. 3