67

5. تبرك به آثار پيامبر(ص) بعد از وفات

الف) مسلم نقل كرده:

إِنَّ أَسْمَاءَ بِنْتَ أَبِي بَكْرٍ الصِّدِّيقِ أَخْرَجَتْ جُبَّةً طَيَالَسةً وَقَالَتْ: هذِهِ كَانَتْ عِنْدَ عَائِشَةَ حتّى قُبِضَتْ، فَلَمَّا قُبِضَتْ قَبَضْتُهَا، وَكَانَ النَّبِيُّ(ص) يَلْبَسُهَا فَنَحْنُ نُغْسِلُهَا لِلْمَرْضى يُسْتَشْفي بِهَا . ¹

اسماء دختر ابوبكر پيراهنى طيالسى را آورد وگفت: اين پيراهن نزد عايشه بود تا از دنيا رحلت نمود وچون فوت كرد من آن را برداشتم، وپيامبر(ص) آن را مى‌پوشيد وما آن را براى مريضان مى‌شوييم [غساله آن را به مريضان مى‌دهيم] تا شفا يابند.

ولى البانى مى‌گويد:

ونحن نعلم انّ آثاره(ص) من ثياب أو شعر أو فضلات فقد فقدت وليس بامكان أحد اثبات وجود شيء منها على وجه القطع واليقين. ²

وما مى‌دانيم كه آثار پيامبر(ص) از لباس‌ها ومو وزوائدى كه از حضرت بوده همگى مفقود شده است وهيچ كس نمى‌تواند به طور قطع ويقين چيزى از آنها را ثابت كند.

ب) على بن محمّد، از ابومعاويه و او از عبدالرحمان بن ابى‌بكر و او از ابن ابى مليكه و او از عايشه نقل كرده كه گفت:

لَمَّا قُبِضَ رَسُولُ اللهِ(ص) وَ أَبُوبَكْرٍ عِنْدَ إِمْرَأَتِهِ ابْنَةِ خَارِجَةٍ بِالْعَوَالِي،