192 ثالثاً: آيه فوق به توسل واستغاثه به ارواح اولياى الهى و... با آن معنا وتوجيهى كه ذكر كرديم، ارتباط ندارد زيرا نه تنها خلاف توحيد نيست بلكه در راستاى آن مىباشد.
شبهه ششم: شرك در اين زمان اكبر از شرك جاهليت
محمّد بن عبدالوهاب مىگويد: همانا شرك اولين، خفيفتر از شرك اهل زمان ما مىباشد به دو جهت: يكى اينكه اولىها، ملائكه واوليا وبتها را تنها در حال سختى مىخواندند نه راحتى همانگونه كه خداوند متعال مىفرمايد:
وَ إِذٰا مَسَّكُمُ الضُّرُّ فِي الْبَحْرِ ضَلَّ مَنْ تَدْعُونَ إِلاّٰ إِيّٰاهُ فَلَمّٰا نَجّٰاكُمْ إِلَى الْبَرِّ أَعْرَضْتُمْ وَ كٰانَ الْإِنْسٰانُ كَفُوراً (اسراء: 67)
وهنگامى كه در دريا ناراحتى به شما برسد، جز او، تمام كسانى را كه (براى حل مشكلات خود) مىخوانيد، فراموش مىكنيد؛ اما هنگامى كه شما را به خشكى نجات دهد، روى مىگردانيد وانسان، بسيار ناسپاس است.
ونيز مىفرمايد:
قُلْ أَ رَأَيْتَكُمْ إِنْ أَتٰاكُمْ عَذٰابُ اللّٰهِ أَوْ أَتَتْكُمُ السّٰاعَةُ أَ غَيْرَ اللّٰهِ تَدْعُونَ إِنْ كُنْتُمْ صٰادِقِينَ* بَلْ إِيّٰاهُ تَدْعُونَ فَيَكْشِفُ مٰا تَدْعُونَ إِلَيْهِ إِنْ شٰاءَ وَ تَنْسَوْنَ مٰا تُشْرِكُونَ (انعام:40 و41)
بگو: به من خبر دهيد اگر عذاب پروردگار به سراغ شما آيد، يا رستاخيز برپا شود، آيا (براى حل مشكلات خود،) غير خدا را مىخوانيد اگر راست مىگوييد؟! (نه،) بلكه تنها او را مىخوانيد!